Weg van alle hectiek liggen de Ravenvennen verscholen midden in het bos. Het met heide omgeven water is geliefd bij libellen en heeft niet voor niks het label ‘libellenreservaat’. Wandel over lommerrijke paden omringd door hoge varens en laat je verrassen door het uitzicht vanaf de Witte Berg.
Tijdens deze gevarieerde wandeling loopt je door een divers gebied van dennenbos tot vennen en van loofbos tot heide. Onderweg geniet je van de mooiste hoogtepunten van dit bijzondere natuurgebied.
Het gebied de Ravenvennen bevindt zich in het zuiden van Nationaal Park de Maasduinen. Dit nationale park strekt zich uit over een lengte van 50 kilometer tussen Gennep en Venlo. De duinen zijn ontstaan door de krachten van wind en water. Na de laatste ijstijd blies de wind zand op en vormde duinen. Rivieren, zoals de Maas, brachten ook zand mee. Later zorgden mensen door ontbossing en landbouw voor nog meer zandverplaatsing. Zo hebben wind, water en mensen samen de duinen gevormd.
Sinds 2011 zijn de Ravenvennen een libellenreservaat. Dit heeft te maken met de grote variatie die hier in het gebied te vinden is tussen, bos, heide en vennen. Deze variatie maakt het een perfecte plek voor libellen, om te leven en zich voort te planten. Meer dan 40 soorten libellen zijn hier te vinden, zoals de tengere pantserjuffer, de vuurlibel en de gevlekte witsnuitlibel. Om deze insecten te beschermen, worden de bijzondere vennen goed onderhouden. Wetenschappers doen hier onderzoek naar libellen en hun omgeving.
Zodra je bij de vennen aankomt, is het even naar rechts om de Witte Berg te beklimmen. Deze heuvel van 30 meter is zeker de moeite waard, want hij biedt een prachtig uitzicht over de vennen. Het zand op de berg is heel licht van kleur, wat de naam verklaart. Het stuifduin is ontstaan door eeuwenlange wind- en waterwerking.
De vennen in de Ravenvennen zijn ontstaan na de laatste ijstijd, ongeveer 10.000 jaar geleden. Het klimaat was guur en koud. De wind liet het zand stuiven; daardoor bleven er laagtes en kuilen in het landschap achter. Onder het zand kwam een niet waterdoorlatende laag van klei tevoorschijn. Regenwater bleef hierop staan. De vennen en de omringende duinen zijn het thuis voor veel planten en dieren, zoals de grote keizerlibel en de groene kikker.
Niet alleen voor libellen is het een belangrijk gebied. Ook vlinders, zoals de kleine ijsvogelvlinder of bruin zandoogje, profiteren van de vele open plekjes en bosranden. Scharrelend over de grond profiteert ook de fazant ervan, terwijl een boomleeuwerik vanuit een uitkijkpost over de heide zijn lied zingt. In de zomeravond hoor je de nachtzwaluw over de heide. Een raaf en een buizerd vliegen al roepend over. In de vennen duikt regelmatig een dodaars onder, terwijl moerashertshooi zorgt voor een gele gloed aan de waterkant. Op de oevers vinden we naast struikheide ook gewone dophei.
Om het gebied voor de libellen en andere dieren geschikt te houden voert gebiedseigenaar Het Limburgs Landschap geregeld werkzaamheden uit. Door bos te dunnen, ontstaan nieuwe open plekken waar heide en struiken weer een kans krijgen. De heide wordt kort gehouden door een schaapskudde. Er wordt voor gezorgd dat de vennen niet te veel in de schaduw komen te liggen, want dat is niet goed voor de kwaliteit van het water en libellen vinden er dan geen goede plek meer om hun eitjes af te zetten.
Wil je meer informatie over deze route en -of over dit gebied? Ga naar de website van Het Limburgs Landschap. Hier is het ook mogelijk om een routebeschrijving te downloaden.
Het Reindersmeer in Nationaal Park de Maasduinen is niet zonder reden uitgeroepen tot het mooiste me...
Natte vennen, droge heide en stuifduinen wisselen elkaar af op Landgoed De Hamert in Noord-Limburg. ...
Het Schuitwater in het Noord-Limburgse Broekhuizen is een moerasbos. Voor liefhebbers van insecten, ...
In 24 kilometer voert de twintigste etappe van het Pieterpad je door dorpjes, langs bosrijke gebiede...