26 letters, 26 wandelingen. Dat is de wandeluitdaging die José zichzelf én haar hondje Peerke in 2026 heeft gegeven. Ze kiest voor iedere letter een dorp of stad en gaat daar op pad. Soms weet ze vooraf precies waar ze wil wandelen, soms bepaalt het toeval de route. “Het moet wel leuk blijven.”
Een wandeluitdaging hoeft niet altijd om kilometers, snelheid of hoogtemeters te draaien. Voor José staat 2026 in het teken van het alfabet. Sterker nog: deze 26 letters bepalen waar ze op pad gaat.
Het idee ontstond eigenlijk spontaan, ze weet niet eens meer precies hoe. “Ik wilde in ieder geval niet altijd maar hetzelfde rondje lopen met Peerke, dus dan ga je eens om je heen kijken.” Al snel maakte ze er haar eigen uitdaging van: in 2026 alle 26 letters afvinken. Met 52 weken in een jaar betekent dat gemiddeld twee letters per maand. “Je kunt er natuurlijk zes jaar over doen”, vertelt ze. “Maar als je zegt: ik doe twee letters per maand, dan heb je een kader. En binnen dat kader kun je nog steeds spontaan blijven.” Ze probeert per letter minimaal vijf kilometer te wandelen, twaalf kilometer is ongeveer het maximum. “Gemiddeld kom ik dus uit op wandelingen rond de acht kilometer”, vertelt ze. Een andere regel is dat haar hondje Peerke altijd mee moet kunnen. “Mag Peerke ergens niet komen, dan ga ik daar niet wandelen.”
Eén van de belangrijkste regels die ze zichzelf heeft opgelegd, is dat een wandeling bij een dorp of stad moet zijn die met de betreffende letter begint. Sommige letters leveren wat gepuzzel op. De Q is bijvoorbeeld een uitdaging. Een wijk in Tilburg met een Q als beginletter vond ze niet aantrekkelijk genoeg. Ze wil niet alleen een letter afvinken, het moet ook een beetje leuk zijn. “Voor de Q besloot ik dus te kiezen voor een Qula Nature Trail. Zo hebben anderen ook nog iets aan mijn wandeling.” Het verrassingseffect van plekken waar ze in eerste instantie weinig voorstelling bij had, is inmiddels een terugkerend thema. Veel gebieden blijken verrassend leuk! “Ravenstein is een mooi voorbeeld. Tijdens een vakantie kwam ik hier toevallig voorbij. Ik liep van pontje naar pontje en moest drie kwartier wachten. Dat leverde een fijne picknick op.”
De A bracht haar naar Almere. Ondanks dat de stad in de buurt van haar woonplaats ligt, ontdekte ze ook daar plekken waar ze nog nooit eerder was geweest. Zo liep ze over een brug waar ze talloze keren met de auto onderdoor was gereden. Ook ontdekte ze de Groene Kathedraal. “Je ziet het gewoon liggen als je er met de auto langsrijdt, maar het was nooit bij me opgekomen om daar eens te gaan kijken. Het bleek er verrassend leuk!”
Dat is precies wat ze zo mooi vindt aan haar alfabetwandeling: je gaat een bekende omgeving ineens met andere ogen bekijken. Ook de B leverde een verrassing op. Ze koos voor een wandeling tussen Bussum en de Hilversumse Meent. Dat bleek een prachtig gebied waar ze inmiddels graag terugkomt. En soms is het juist de naam die nieuwsgierig maakt. Soms is de eerste indruk niet meteen spectaculair. “Dat had ik bij Flinsterwolde, dat leek in eerste instantie één lange rechte weg, maar een afslag en een klein paadje leverde uiteindelijk toch een prachtige wandeling op. En ook tijdens een wandeling bij ’s-Hertogenbosch kwam ze in een onverwacht mooi stukje natuur terecht. Via een voetgangersbrug en een trekpontje kwam ze uiteindelijk in een landschap dat haar even aan Frankrijk deed denken. Bij Oud-Zuilen ontdekte ze een poëzieroute. Bij Zeewolde kwam ze tijdens een wandeling terecht bij een voedselbos. Ze raakte zo geïnteresseerd dat ze contact opnam met de beheerders en zelfs een rondleiding kreeg.
Het feit dat hondje Peerke altijd meewandelt levert soms een puzzel op, want niet op elke wandeling zijn honden toegestaan. “Op Klompenpaden mogen honden bijvoorbeeld al niet mee. Maar als er ergens staat dat honden aangelijnd moeten zijn, verwacht ik ook dat de route daar geschikt voor is. Als het kan en mag dan loopt hij lekker los.”
Ook de mensen die ze onderweg ontmoet maken een wandeling soms bijzonder. Ze maakt gemakkelijk een praatje. Soms vertellen mensen spontaan hun levensverhaal. “Ik ben altijd verbaasd hoe makkelijk mensen hun levensverhaal vertellen, maar misschien helpt mijn werk waarin ik gewend ben om mensen op hun gemak te stellen en mijn open houding daar ook wel bij”, lacht ze. “Bovendien luister ik tijdens het wandelen bewust niet naar podcasts of muziek. Ik wandel echt samen met Peerke en wil de geluiden van de natuur om me heen horen.”
Inmiddels heeft ze al flink wat letters gehad. “Ik ben nu bij de T. Voor sommige letters heb ik al wel een idee waar ik wil gaan wandelen, maar ik probeer juist ook ruimte te houden voor toeval.” Precies dat maakt het alfabet voor haar zo leuk. De letter geeft richting, maar onderweg mag het plan veranderen. De grote vraag is natuurlijk: wat doet ze als alle 26 letters zijn afgevinkt? Daar heeft ze nog geen antwoord op. Een alfabet opnieuw lopen? Een nieuwe uitdaging bedenken? Ze weet het nog niet. Een ding weet ze wel: het wandelen zelf blijft.
*Een paar na het interview laat José het volgende weten:
"Je vraag over wat ná het wandel-abc heeft me aan het denken gezet. Ik denk nu na over 12 maanden 12 provincies."
Een goede wandeluitdaging geeft je een reden om op pad te gaan, maar onderweg mag je altijd van de route afwijken
Wil je zelf een eigen wandeluitdaging willen beginnen? Dan heeft ze wel nog een tip: “Maak het jezelf niet te moeilijk. Geef jezelf een duidelijk kader, maar houd ruimte voor spontaniteit. Het moet vooral iets zijn waar je zelf van geniet!” Een goede wandeluitdaging geeft je een reden om op pad te gaan, maar onderweg mag je altijd van de route afwijken.
Peerke en José online volgen? Dat kan via Instagram: @Peerke.lhasa.apso