Lange afstanden wandelen. Velen moeten er niet aan denken, anderen zijn nieuwsgierig, maar er zijn niet zoveel wandelaars die de uitdaging opzoeken van Kennedymarsen en lange afstanden. Hoogste tijd om deze discipline van het wandelen nader uit te lichten. In serie volgen we Sanne Heymann, die in gesprek gaat met mede-langeafstands-gekkies. Met in deze aflevering: Kennedymars debutanten Hanneke Burgers, Jennifer Veltman en Koen Mientjes.
Samen met je collega’s 80 kilometer wandelen als een vorm van teambuilding. Lang niet iedere werknemer zou daar op zitten te wachten. Maar ja, als je voor de wandelbond werkt… Dus zo stonden Paaszaterdag 4 april maar liefst 5 collega’s van de KWbN gezamenlijk aan de start van de Kennedymars Sittard voor een ‘masterclass afzien’.
Hoe is het idee ontstaan om samen een Kennedymars te gaan lopen?
Hanneke: “Als team zijn we ieder jaar present tijdens de 4Daagse. Een super leuke week die altijd wordt afgesloten met gezamenlijk pizza eten. Geheel in de 4Daagse-sfeer opperde Koen dat het hem wel leuk leek om als team een keer de Nijmeegse te lopen. Omdat dit qua planning natuurlijk niet kan, riep ik: ‘Waarom doen we geen Kennedymars?’ Een doel dat al langer op mijn lijstje stond, dus waarom niet?”
Jennifer: “Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet eens precies wist wat een Kennedymars was en nog nooit verder had gewandeld dan 20 kilometer. Maar als fanatiek hardloper en Hyrox sporter houd ik wel van een uitdaging. Bovendien werk ik niet voor niets voor de wandelbond, dus ik zag dit idee wel zitten.”
Hanneke: “Onze eerste ingeving was om de 80 van de Langstraat te lopen. Deze tocht zou echter al in september zijn, wat zou betekenen dat we maar 3 maanden de tijd hadden voor de voorbereiding. En aangezien we als KWbN werknemers natuurlijk wel het goede voorbeeld willen geven, besloten we om ons op het voorjaar te richten. Zo kwamen we uit bij Kennedymars Sittard. Eén van de grotere Kennedymarsen, waarbij je als voordeel hebt dan je ’s ochtends start, dus niet ook direct de nacht hoeft door te lopen.”
Een Kennedymars lopen is niet niks. Hoe hebben jullie je voorbereid?
Hanneke: “We zijn gestart met een kick-off onder leiding van wandeltrainer Bart Putman. Hierbij kon iedereen aanhaken die geïnteresseerd was om de uitdaging aan te gaan. Uiteindelijk is hieruit een groepje van vijf collega’s overgebleven die er echt voor wilden gaan. We hebben een trainingsschema gekregen, gezamenlijk een aantal tochten gepland en daarnaast ook nog individueel getraind.”
Jennifer: “Ik was natuurlijk al best sportief, maar kwam er gedurende de training wel achter dat hardlopen en wandelen niet zo goed samengaan. Ik heb dus bewust mijn andere sporten even op een lager pitje gezet, zodat ik me echt kon focussen op het wandelen.”
Hanneke: “Wandelen is heel laagdrempelig, maar wel tijdrovend. Als je het serieus en verstandig aanpakt gaat er veel tijd zitten in de voorbereiding.”
Koen: “Wat voor mij hielp, was om het wandelen dat ik normaal gesproken al doe in het dagelijks leven verder uit te breiden. Zo ging ik langer lopen met de hond of maakte een extra ommetje naar de supermarkt. Alles om maar extra kilometers te maken.”
Hanneke: “Uiteindelijk hebben we een maand voor de Kennedymars gezamenlijk onze langste afstand gelopen: 53 kilometer vanaf ons kantoor over de route van de donderdag van de Vierdaagse. Onderweg hadden we allemaal collega’s klaarstaan die verschillende rustposten hadden ingericht. Iedereen liep goed met weinig pijntjes. Toen dacht ik: We zijn er klaar voor!”
En dan is na een half jaar het moment daar… Hoe is het gegaan?
Hanneke: “Heel eerlijk? Ik vond het wel een masterclass afzien. Daar waar we in de laatste trainingstocht allemaal fluitend hadden gelopen, begonnen nu de eerste pijntjes al na 20 kilometer. Dan is het nog best een end. Maar ons mantra was ‘Opgeven is geen optie’ en hoewel ik het zeker zwaar heb gehad, heb ik geen enkel moment overwogen te stoppen.”
Koen: “Wat ik zelf merkte is dat de pijn tijdens zo’n toch in fases gaat. Dan weer voel je hier iets, dan daar. Soms vlamt ineens iets op en dan trekt het weer weg. De kunst is om je daar niet te druk over te maken. We hadden ons er van tevoren allemaal op ingesteld dat je zo’n tocht niet geheel pijnloos uitloopt. Het hoort erbij.”
Jennifer: “Het was ook heel fijn dat we samen in hetzelfde schuitje zaten. Zo trek je elkaar erdoorheen. We hadden natuurlijk ook al met elkaar getraind, dus je weet wat je aan elkaar hebt. Dat is heel fijn.”
Wat is jullie het meeste meegevallen?
Koen: “Ook aan 80 kilometer komt een eind. Natuurlijk blijft het zwaar, zeker de laatste kilometers, maar het is mooi om mee te maken dat je de knop kunt omzetten en toch de ene voet voor de andere kunt blijven zetten. Daarbij helpt het dat het uiteindelijk maar één dag afzien is. Het is één dag even doorzetten, maar dan heb je een supermooie prestatie neergezet.”
Hanneke: “Ik vond het mooi om te zien dat iedereen wandelfit kan zijn. Je ziet tijdens zo’n tocht echt alle lagen van de bevolking meelopen. Van opa’s met kleinzonen tot groepjes jongeren. Het laat zien dat wandelen en toegankelijke sport is waarbij je óók het uiterste uit jezelf kunt halen.”
Jennifer: “Eén van de mooiste momenten vond ik dat Hanneke en ik op een gegeven moment een stukje voorop liepen en toen langs de kant van de weg een vrouw tegenkwamen die een mand vol eten en drinken bij zich had voor de wandelaars. Zij had precies alles bij zich wat we op dat moment nodig hadden. Dat voelde echt als een onverwachts cadeautje, waardoor je even al je pijntjes vergeet.”
Jullie hebben uiteindelijk allemaal de finish bereikt en je eerste Kennedymars volbracht. Gaan jullie dit nog eens doen?
Koen: “Als mijn blaren zijn genezen denk ik dat er in de toekomst zeker nog wel een 80 kilometer aankomt.”
Hanneke: “Misschien niet per se nog een keer een Kennedymars, maar ik heb wel de Dodentocht in België (100 kilometer) nog op mijn lijstje staan. Niet voor nu hoor, maar ooit!”
Jennifer: “Ik vond de uitdaging heel tof en sluit een tweede Kennedymars zeker niet uit, maar wil me de komende tijd weer lekker focussen op Hyrox en hardlopen.”
Wat zouden jullie andere wandelaars mee willen geven die wellicht twijfelen om voor het eerst een Kennedymars te lopen?
Hanneke: “Ga het doen! Schrijf je in, zorg voor een goede voorbereiding en dan zul je zien dat je meer kunt dan je denkt.”
Jennifer: “En als je het alleen niet aandurft…trommel wat vrienden of collega’s op. Ik vond het in ieder geval onwijs leuk om dit samen te doen. Het voelde echt als een teamding.”
Koen: “Ook een tip: Blijf gedurende de hele tocht goed eten en drinken. Zorg voor voldoende vocht en suikers, maar ook voor zout. Wissel zoute tucjes af met kersensnoepjes en krentenbollen met bouillon. Dan weet je zeker dat je zonder hongerklop de finish haalt.”
Tot slot: Hebben jullie al een volgende teambuildingsactiviteit op de planning staan?
Hanneke: “Op dit moment niet, al weet je natuurlijk nooit welke wilde plannen er ontstaan bij de komende 4Daagse pizza-avond.”
Sanne Heymann (41 jaar) is een kleurrijke lange afstandswandelaar en wandelvlogger. Als verhalenverteller is ze dol op het verzinnen van nieuwe verhalen en avonturen, maar liever voert ze deze avonturen ook uit. Benieuwd naar wat ze allemaal te vertellen heeft? Volg haar wandelvlogs op YouTube of haar leven (inclusief Lange Man & twee fluffy katten) op Instagram.