Mijn wandelschoenen

Vele mooie verhalen kregen we binnen op onze vraag om een verhaal te vertellen over je wandelschoenen. De mooiste inzending was goed voor een paar wandelschoenen van Xsensible. Hier lees je het winnende verhaal.

Door Dik Keizer

Mijn wandelschoenen. Sinds mei dit jaar zijn we maatjes, nadat ik van mijn vorige paar afscheid heb moeten nemen. Maar het plezier van het nieuwe doet het verdriet van het oude weer snel vergeten. Rare tijden zijn het, met allerlei beperkingen vanwege het coronavirus. Maar, om met de wijze woorden van onze voetballegende te spreken: “zo heb ieder nadeel ze voordeel”: wandelen werd populair. Zo ook bij mij. Niet alleen om wat kilo’s kwijt te raken en om allerlei andere gezonde redenen, maar ook omdat het een dagelijks uitje is sinds de intelligente lockdown. Vanuit huis ben ik na 15 minuten wandelen in een prachtig natuurgebied: De Delftse Hout. En mijn maatjes brengen me daar vrijwel dagelijks naar toe.

Als ik de gang in kom, dan zie ik ze meteen staan. De laatste tijd wat vaker met een beetje modder op de neus, maar het is net als met make-up voor een vrouw: dat geeft wat extra charme. Ook als bewijs dat we ondanks regen, wind en modder er ons niet van laten weerhouden om weer naar buiten te gaan. Want buiten daar gebeurt het. En daar in de gang herinneren ze er mij weer aan dat we vandaag weer een mooie wandeling van minimaal een uur kunnen gaan maken. Vaak dezelfde ronde, maar toch iedere keer net iets anders door wat andere bospaadjes te kiezen. Ik wist precies waar ik de bramen kon vinden, al is die gratis lekkernij nu weer verdwenen. Soms leek het alsof mijn maatjes onrustig werden als ik iets te lang stil bleef staan om de bramen bij de moeilijkste delen van de struiken te bemachtigen. Maar na die versnapering stapten we er dan weer flink op los. Langs de mooiste slootjes, plassen, weilanden en bomen. Niet zelden werden we onderweg gratis getrakteerd op een waar concert van de vogels. Of opgeschrikt door een meerkoetje die achter eenden aan fladderde met flink lawaai. De bloei van de gele lis en de lelies gaf zoveel extra fleur aan de tochten die we maakten. Het smalle paadje tussen de knotwilgen en het water. De ondergaande zon die zich nog net door het bladerdek heen wurmt om daar een prachtkleur op het onderste bladerdek te etaleren. Saai is het nooit.

Af en toe willen mijn maatjes en ik ook wel eens wat anders dan het mooie rondje Delftse natuur. Even iets verder weg en ook wat meer kilometers. Verandering van pad doet wandelen zou je kunnen zeggen, om het gezegde maar iets naar eigen wens aan te passen. Zo is de Molenroute bij Haastrecht een aanrader die we met verve voltooid hebben. Maar ook met de fiets naar Den Haag CS, van daaruit naar het Haagse Bos en Clingendael, en vervolgens via een stuk door de fraaie Hofstad weer terug naar de fiets, geeft ook veel voldoening. Maar zeker ook niet te vergeten de bloeiende hei op de Veluwe, waar we genoten van de fraaie lila kleuren. Daarvoor hoef je niet naar de lavendel in Frankrijk. Mijn maatjes laten me ook nooit in de steek: of het nou bospaden of klinkers zijn, gladde houten steigers of asfalt, modder of schelpen, mijn maatjes brengen me overal waar ik wil zijn. Bij dit schrijven gaan de bladeren alweer een beetje verkleuren naar geel, oranje en rood. Een extra laagje kleuren aan de bomen, een extra laagje kleren aan het lijf. Dreigende wolken of een straffe wind zijn aan de orde van de dag, maar wandelen, dat gaan we. 

En ik blijf dromen en mijmeren hoe mooi het zou zijn om samen met mijn maatjes ooit het Pieterpad te lopen. Of het Maarten van Rossum pad, het Drenthe pad. De huidige reisbeperkingen naar andere landen doen mij beseffen dat je Nederland niet hoeft te verlaten om te kunnen genieten. Stel jezelf ervoor open en geniet elke dag weer van de pracht van de oer-Hollandse natuur!

Word lid van KWBN

Als wandelliefhebber zit je goed bij KWBN. Wij bieden iedere wandelaar voordelen op maat. Kijk snel verder!

Waarom lid worden?