Buon Giorno Amalfi

De Amalfikust is niet voor niets opgenomen in de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Henny Woons ging er op wandelvakantie en schreef een verslag over de betoverende kust met haar sprookjesachtige plaatsen.

De trappen van de Duomo in Amalfi. foto: Henny Woons De trappen van de Duomo in Amalfi. foto: Henny Woons

Door Henny Woons

Oordoppen. Kosten niets en wegen nog minder, maar toch zijn er reizigers die ze niet meenemen. Jammer, want de trappen van de Duomo in Amalfi hebben blijkbaar ook ‘s nachts een enorme aantrekkingskracht op toeristen. En wanneer deze dronken, brallend of vechtend eindelijk de trap verlaten, is het tijd voor de nachtelijke schoonmakers om de treden weer te ontdoen van al deze sporen. Dat is althans wat ik begreep van de gasten die ik vanochtend, behoorlijk brak, aan de ontbijttafel trof.

Levend labyrint

Het ontbijt in mijn prachtige hotel is trouwens erg uitgebreid en ik doe hier sgretig mijn voordeel mee door meteen een luxe lunchpakketje samen te stellen. Om 7.15 uur loop ik recht op de trappen van de Duomo af, constateer dat deze inderdaad vakkundig zijn schoongemaakt, en kom via een klein trapje ernaast in een ondergrondse steeg terecht, die me naar de nauwe straatjes in het hoger gelegen deel van de stad brengt. De gps heeft geen bereik, dus richt ik me op mijn geprinte omschrijvingen: 'trap, stijgend. Huisnr 4, schuin rechts. Kruising trappen, rechts dalend. Voorbij kraantje, haaks links ' Er is vooral veel niét omschreven, dus na een half uur ben ik totaal de kluts kwijt. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het richtingsgevoel heb van een aangeschoten goudvis dus dit levend labyrint is aan mij niet echt besteed. Gelukkig heb ik vandaag wél "goede benen" en ik overtref mezelf wanneer ik slechts anderhalf uur later het nog slapende plein in Ravello oploop.

Ravello, foto: Henny Woons Ravello, foto: Henny Woons

Ravello is een statig, elfde-eeuws, klein stadje met een enorm grandeur. Van oudsher, maar ook tegenwoordig, staat Ravello wereldwijd bekend om haar klassieke optredens. Daarnaast is het befaamd om haar twee villa's met prachtige tuinen: Villa Rufolo en Villa Cimbrone. Vooral naar de laatste ben ik nieuwsgierig, deze moet een bezoekje meer dan waard zijn. Maar goed, het is nog geen 9:00 dus vlij ik mezelf eerst maar eens op een bankje aan de rand van het plein. Het heeft iets, wanneer je een stad of een dorp ziet ontwaken. Althans, ik vind het rustgevend.

Villa Cimbrone: sprookjesachtige betovering

Na een half uurtje ga ik op zoek naar informatie, want Villa Cimbrone ligt ongeveer 800 meter buiten het centrum. Zoals de aardige meneer van de toeristeninformatie het zegt, klinkt het alsof het om de hoek is. Maar ik denk een beetje narrig: 'jij hoeft het te niet te lopen'. Al mijn ikken maar eens bij elkaar geroepen en jawel, we krijgen consensus. Ik ga het doen! De route er naar toe blijkt erg sfeervol en zowel de afstand als het aantal trappen valt me reuze mee. Wanneer ik, na een Romeins bruggetje, ineens voor Villa Cimbrone sta, ben ik sprakeloos. Sterker nog, ik word zelfs een beetje emotioneel. Ik ben betoverd, het is zo sprookjesachtig! Vooral in de gigantische tuin breng ik uren door. Het is er nog stil en zo hoort het hier ook te zijn. Wat me het meest bijblijft, zijn de heerlijke geuren die de bloeiende rozen en jasmijn verspreiden.

Uitzicht over de Tyrreense Zee, foto: Henny Woons Uitzicht over de Tyrreense Zee, foto: Henny Woons

Duizenden treden afdalen

Pas nadat ik met veel smaak mijn lunch op een lieflijk bankje heb genuttigd, ga ik weer op pad. Mijn volgende intermezzo is Torre dello Ziro, een oude verdedigingstoren met een mooi uitzicht. Het pad er naar toe is al prachtig, al beginnen de trappetjes me inmiddels aardig in mijn kuiten te bijten. De toren op zich is niet zo bijzonder maar de plek zelf, met de beloofde vergezichten, zijn prachtig. Ook hier blijf ik ruim een uur rondwandelen, foto's maken en ook klets ik wat met een leuk stel uit Bristol. Na het hele stuk weer terug geklauterd te hebben, kan de terugreis naar Amalfi beginnen. Oftewel... duizenden treden dalen. Eenmaal onder de douche, spoel ik zingend het zout van mijn lijf. Ik ben er best trots op dat ik deze pittige wandeling zo goed heb doorstaan. Dat moest ik maar eens belonen met een ijsje. De weersvoorspelling voor de komende dagen zijn trouwens een stuk minder. Er is veel onweer op komst, net nu ik meer door de bergen ga wandelen. Mmm..

Oproep

Heb jij ook een mooie wandeling gemaakt, in binnen- of buitenland? En heb je hier een mooi verslag over geschreven dat je graag deelt met andere wandelaars? Stuur jouw verslag (het liefst met foto's) naar redactie@wandel.nl. De redactie neemt vervolgens contact met je op.

Word lid van KWBN

Als wandelliefhebber zit je goed bij KWBN. Wij bieden iedere wandelaar voordelen op maat. Kijk snel verder!

Waarom lid worden?